Babybuik in het buitenland

Babybuik in het buitenland: Zwanger in Maleisië

Vanaf vandaag een nieuwe rubriek op The Mommy Magazine: ‘Babybuik in het buitenland’. In deze rubriek kun je verhalen verwachten van zwangeren in het buitenland. Hoe is het om zwanger te zijn in het buitenland? Zijn er grote verschillen met Nederland? Hoe bereid je je voor op de komst van je baby?

In dit eerste artikel trapt mijn lieve vriendin Grike deze rubriek af. Zij woont samen met haar man in Maleisië en is zwanger van hun eerste kindje.



Grike: Sinds 2015 wonen mijn man en ik op het Maleisische eiland, Borneo. Mijn man werkt hier als engineer en ik heb hier gewerkt als verpleegkundige in de verslavingszorg. Vanaf augustus ben ik gestopt met werken vanwege mijn zwangerschap. We verwachten in november ons eerste kindje (excited!) en ik heb nog veel dingen te regelen voor die tijd. Het is nog allemaal best onwerkelijk en het besef dat ons hele leven straks zal veranderen is nog niet helemaal doorgedrongen. Desalniettemin zijn we onwijs blij en kunnen we niet wachten totdat het zover is.

Het grootste gedeelte van mijn zwangerschap en ook de bevalling zal in Maleisië zijn. Er is hier een prima privé ziekenhuis, waar we alle twee een goed gevoel bij hebben. Gelukkig hebben we goed contact met vrienden en familie in Nederland en hebben we veel sociale contacten in Maleisië. Aan tips en adviezen rondom de zwangerschap en bevalling geen gebrek dus.

Naar de verloskundige en bevallen in Maleisië
In het eerste gesprek met de verloskundige hebben we allerlei vragen kunnen stellen, waarbij we de Nederlandse standaarden met de Maleisische standaarden hebben vergeleken. Dit heeft voor ons de doorslag gegeven om te bevallen in Maleisië. Daarnaast is het natuurlijk ook een stuk fijner om na de bevalling lekker in je eigen bedje te kunnen liggen en je eigen spullen om je heen te hebben. Bij een bevalling in Nederland zouden we tijdelijk bij de ouders in moeten trekken of een huis moeten huren. Dat zou dan ook betekenen dat we ook baby uitzet spullen in Nederland moeten regelen. Een hele toestand dus.

Onze verloskundige is redelijk westers, waardoor zij ons goed begrijpt in bepaalde keuzes. Privé ziekenhuizen zijn hier erg business minded en bieden je vaak onderzoeken aan die totaal niet noodzakelijk zijn. Bij sommige verloskundigen krijg je een soort menukaart met onderzoeken die je zelf kunt aanvinken. Deze onderzoeken zijn bij doorvragen vaak niet noodzakelijk. De verloskundige houdt zelf goed in de gaten welke onderzoeken wel echt nodig zijn en zal een noodzakelijk onderzoek niet af laten hangen van de patiënt. Ook kun je vooraf zelf kiezen tussen een keizersnede of natuurlijke bevalling. Ik hoor van verschillende vrouwen dat ze voor een keizersnede hebben gekozen, omdat een normale bevalling hen te pijnlijk leek.

Bij elk ziekenhuis bezoek maken ze een echo en krijgen we een foto van de echo. Hier betaal je natuurlijk indirect wel voor, maar medische kosten zijn relatief erg laag. Het aantal ziekenhuis bezoeken zijn hetzelfde vergeleken met Nederland. Binnenkort hebben we een cursus in het ziekenhuis waar we uitleg krijgen over de ziekenhuisopname, borstvoeding en nazorg. De pufcursussen zoals we die in Nederland kennen, heb ik niet kunnen vinden. Wel zijn er yogascholen waarbij je yoga voor zwangeren kunt volgen en waarschijnlijk ook ademhalingsoefeningen kunt krijgen. Ik heb me hier en daar wel wat over ademhalingsoefeningen ingelezen en via internet wat oefeningen gedaan.

Thuisbevallingen zijn hier niet mogelijk in de stad. Dit zal wellicht door de hygiëne regels komen. Maleisië staat officieel nog geregistreerd als een ontwikkelingsland. Ik heb daarom ook een tetanusprik gekregen ter bescherming tijdens de bevalling. Een thuisbevalling zal waarschijnlijk wel wel mogelijk (en noodzakelijk) zijn in de afgelegen dorpen waar mensen niet dicht bij een ziekenhuis wonen. Ook wordt er naar mijn idee sneller over gegaan op een keizersnede. De verloskundige laat het vruchtwater lopen bij 5 cm ontsluiting om te checken of de baby niet in het vruchtwater gepoept heeft. Mocht dit het geval zijn, dan wordt er direct over gegaan op een keizersnede.

Kraamhulp kennen ze hier niet
Na de bevalling verblijf ik als alles goed gaat één nachtje in het ziekenhuis. Thuis zijn we vooral op onszelf aangewezen, want een kraamhulp zoals we die in Nederland kennen, hebben ze niet. De mensen wonen hier vaak in grote gezinnen en verlaten niet snel het ouderlijk nest. Er is dus altijd wel een oma, moeder, tante of zus die meehelpt en wijze raad heeft. Je kunt ook kiezen voor speciale pakketten waarbij je 7 tot 28 dagen in het ziekenhuis verblijft met je kindje, om hulp te krijgen na de bevalling.

Tijdens mijn bezoek in Nederland afgelopen augustus, heb ik een gesprek gehad met een kraamhulp. Zij heeft mij van alles verteld over de eerste weken en de zorg hier omheen. Voor de eerste week hebben we een schoonmaak hulp geregeld die dagelijks een paar uurtjes komt. Mijn schoonouders komen in december een paar weken en mijn ouders komen in januari een paar weken, zodat we dan onze handen even vrij hebben en we op “date night” kunnen.

De babyuitzet bij elkaar krijgen was een speurtocht
De babykamer is sinds kort klaar. We zijn er praktisch dus helemaal klaar voor. Mentaal is nog maar de vraag 😉 We hebben flink moeten speuren om de babyuitzet bij elkaar te verzamelen. Als je goed zoekt is het meeste wel te vinden, maar veel spullen zijn erg duur omdat ze geïmporteerd moeten worden. We hebben ons een ongeluk gezocht naar een aankleedkussen en wiegje. We hebben uiteindelijk een opblaasbaar aankleedkussen gevonden en de keuze uit 1 wiegje. Baby’s slapen hier doorgaans tot hun 3e of 4e jaar bij de ouders in bed. Een luieremmer ben ik nog niet tegen gekomen. We hebben daarom een pedaalemmer gebombardeerd tot luieremmer, dat zal z’n werk ook wel doen. Babyspulletjes zijn hier vooral mierzoet, roze en blauw. Wij willen het geslacht van de baby niet vooraf weten en dit maakte onze zoektocht naar een leuke babyuitzet nog lastiger.

Het wordt een spannende tijd, maar we hebben er onwijs veel zin in!
We gaan het meemaken!..

Grike bedankt voor het delen van je verhaal. Veel succes met de laatste loodjes en je bevalling in Maleisië. 🙂

Ook zwanger in het buitenland en wil je je verhaal delen? Dat kan! Je kunt daarvoor een mailtje sturen naar: themommymagazinenl@gmail.com

1 Comment

  • Reply
    Elsa
    oktober 21, 2018 at 6:25 pm

    I like! Zo trots op jou lieve grike!

Leave a Reply

CommentLuv badge